*(Ένα ποίημα της Αλκμήνης Ψιλοπούλου, από την ανέκδοτη ποιητική της συλλογή "Τα ασήμαντα")
Μέσα στα πλήθη γεννήθηκα
Και ζω.
Τα μάτια μου σαλεύουν αδιάφορα
Πάνω στις εικόνες των άλλων
Το πρόσωπό μου δεν έχει στόμα
Και δεν ακούω τι λέτε,
Μόνο ένα ακατάληπτο βουητό
Κυκλώνει το κεφάλι μου.
Όμως τι δύναμη που έχει η σιωπή μου
Όταν βάζω το δάκτυλό μου στο στόμα
Και διατάζω το ανώνυμο πλήθος,
Ουρλιάξτε!
Εγώ είμαι ο αρχηγός σας
Εγώ, ένας αόρατος άνθρωπος.
Οι λέξεις σέρνονται
Αργόσυρτα
Μέσα στο παράξενο μυαλό μου.
Είμαι εγώ, ο αόρατος άνθρωπος
Δικό σας γέννημα
Κι εσείς η δύναμή μου.
Το ρήμα που παλεύει στον ύπνο μου
Το βήμα μου που σέρνω χωρίς να σαλεύω
Η δύναμή μου.
Μόλις βγω στη σκηνή και σφυρίξω
Θα μαζευτείτε γύρω μου.
Ένας παλιάτσος είμαι
Μα αν αγγίξετε τα ρούχα μου
Θα δείτε πως δεν έχω σώμα
Κι αυτή είναι η δύναμή μου.

